nieuwe rituelen, Samen, Uitgelicht

Hoe deel jij je liefde zonder dat het ongemakkelijk wordt?

26 feb, 2016  

Mijn muziekbeleving is anders nu.
Er komen als vanzelf vragen in me op wanneer ik een nummer hoor.
Een voorbeeld.

Ik zit in de auto en word geraakt door een liedje op de radio.
Bam, vraag één: is het geschikt voor mijn uitvaart? Misschien wel…

Hoppa, daar is vraag twee al: wat triggert me precies in het nummer?
Even beter luisteren…

Ik shazam het en laat het even gaan.
Irritant eigenlijk, mijn automatische vragen verpesten soms de muziek.
Maar er kan ook iets moois uit voortkomen.


, , , , , , ,

13809 keer gelezen.

Hoofdzaken, nieuwe rituelen

Waarom je gelukkiger wordt van een brief aan jezelf

31 dec, 2015  

Eindhoven, 31 december 2015

Lieve zelf,

Wat een jaar heb je gehad. In een updatemail aan je vrienden vergeleek je de contrasten van 2015 met een soap, die je ‘Trubbels & Bubbels’ noemde. Op het dieptepunt lag je op het randje van de dood en het hoogtepunt was trouwen met de liefde van je leven.

Je bent er nog, en hóe. Ik ben trots op de manier hoe je hiermee om gaat. Je zegt wel altijd dat het geen keuze is, maar ondertussen richt je je toch maar mooi op de dingen die je nog wel kan. Alsof je leeft in het lichtpuntje in het donker…


, , , , ,

11423 keer gelezen.

Partnerperspectief

Kijken naar kanker

28 dec, 2015  

Zou jij naar een tentoonstelling over kanker willen gaan? Nee? Nou, ik ook niet. Dit is het verhaal van hoe Anna me erin luisde en ik daar achteraf gezien eigenlijk heel blij mee ben.

Het was weer Dutch Design Week en Anna en ik bezochten, net als vroeger, diverse locaties van het Eindhovense designfestival. Dat dat weer kón, stemde me vrolijk: door Anna’s ziekte was de afgelopen jaren de klad gekomen in onze traditie. Ons favoriete onderdeel is steevast de Graduation Show waarin studenten van de Design Academy hun afstudeerwerk etaleren. Je vóelt daar de energie van de jonge garde en dat levert vooral amusante luchtfietserij op maar hier en daar ook een geweldig concept. Voor mij staken er twee bovenuit.


, ,

4121 keer gelezen.

Aan het woord, Hoofdzaken, Kopzorgen, Lijstjes, Samen

Buddies & Bodies (of het belang van inkijkjes)

20 dec, 2015  

Tijdens mijn laatste controle deed dokter D. een bekentenis: “Collega’s vroegen zich af waar ik mee bezig was. Je was zó ziek…”
…in gedachten maakte ik haar zin af: zó ziek dat ze het beter vonden om de behandeling te staken.

Maar dokter D. en haar team zetten door. Ze onderwierpen me begin dit jaar aan een serie van op-goed-geluk behandelingen omdat we met de rug tegen de muur stonden. Ik realiseer me nu dat ze tijd aan het rekken waren, want achter de coulissen maakte D. zich sterk om een nieuw medicijn voor mij te regelen: mijn laatste redmiddel, dat nog niet op de markt was.

Het lukte. Een wonder. Terwijl ik me er al bij neergelegd had.

Ik loop weer vrolijk rond.
In mijn bonus-bonustijd.
Fijn om een voorbeeld te zijn van hoe het óók kan.


, , , ,

3012 keer gelezen.

Hoofdzaken, Samen

Waarom je beter kunt praten met lotgenoten dan met vrienden (en waarom mijn vrienden zich niet gekwetst hoeven te voelen)

1 dec, 2015  

Omgaan met het feit dat ik niet meer beter word, is mijn core business.
Veel vrienden vinden het fascinerend hoe ik met sjeu kan vertellen wat ik meemaak. Ik kijk mijn kanker aan, zodat ik verder kan.

Het is mijn verwerkingsstrategie om informatie te verzamelen. Ik wilde weten hoe anderen met dezelfde diagnose ermee omgingen. Ik ventileerde dit tijdens een consult bij mijn oncologieverpleegkundige en kreeg een folder mee van een inloophuis in de buurt.

Daar had ik nou echt geen trek in. “Ik ben geen droeftoeter op zoek naar dagbesteding en klets”.

Ahum…


, , , ,

5843 keer gelezen.

Hoofdzaken, Leed onder de Loep, Samen, Vragenlijst

Durf jij bij mij op bezoek? Het hoe en waarom van mijn vragenlijst

13 nov, 2015  

Mijn fascinatie is alleen maar toegenomen nu ik zo ziek ben. Het boeit me mateloos hoe mensen met elkaar omgaan. Ik herken de onzekerheid bij anderen om contact met mij op te nemen. De twijfel bij mijzelf om van me te laten horen. Alsof we met z’n allen ineens zijn vergeten hoe we van tevoren met elkaar omgingen.

De adem inhouden, niet met de ogen knipperen, wegkijken.

De hintjes van spanning die mensen mij onbewust laten zien bij een ontmoeting. Roep ik het over me af, of doet mijn situatie dat? En wat maakt dat eigenlijk uit?

Het doet me iets. Ik word er weleens nijdig van.


, , , ,

3182 keer gelezen.

Hoofdzaken, Samen, Vragenlijst

Waarom drempels alleen in je hoofd hoog zijn (en in de weg staan van vriendschap)

4 nov, 2015  

“Ik ben blij dat je contact opneemt!”, zei hij.
Hij klonk opgelucht.

 “Ik heb wel duizend keer met mijn telefoon in mijn hand gestaan.”
En getwijfeld, dacht ik meteen.

“Ik heb echt wel aan je gedacht.”
Met schaamte? vroeg ik me af.

Zo nu en dan heb ik dit soort gesprekken. Dat krijg je er gratis bij wanneer je ziek bent. Ingewikkelde verstandhoudingen, terwijl contact eerder gewoon liep zoals het liep. Prima.


, , , , , ,

7354 keer gelezen.

Uitgelicht

Hoera!

4 nov, 2015  

2214 keer gelezen.